Fatsa da Nokta Operasyonuyla Durduruldu. Samandağ Yeniden Yeşertiyor.

Fatsa da Nokta Operasyonuyla Durduruldu. Samandağ Yeniden Yeşertiyor.   

                     

Halk İktidarı Fatsa da Nokta Operasyonuyla Durduruldu. Samandağ Yeniden Devrimci Mücadeleyle Yeşertiyor

Yazı Dizisi 3      

İlkokul mezunu olan Terzi Fikri SÖNMEZ 14 Ekim 1979 yılında solun ortak adayı olarak seçime girdi. SÖNMEZ oyların yüzde 60'ını alarak seçimi kazandı. Kişilik olarak saygınlık kazanmış halkın gönlünde taht kuran Terzi Fikri SÖNMEZ Dev-Yol geleneğinden gelen biriydi. Kısa sürede Fatsayı sorunlar yumağına çeviren önceki iktidarların yıllardır birike gelen sorunlarını çözmek için hemen işe koyulur. Küçük esnaf olması sebebiyle doğası gereği çok kimlikli çok kültürlülüğe sahiptir. İlçenin devrimcileriyle ve halkın saygın kişileriyle oluşturduğu 11 komite ile 9 aylık zamanda yıllarca bitiremez denilen sorunlar büyük bir bölümünü çözülmesine ve gelecek için iyi kılavuz olma yollarını açmıştır. İlçenin sorunlarının tartışıldığı halk toplantılarıyla kentin tüm kaynaklarını öncelikli olanlara ayırma kararları aldıktan sorunları çözme durumuna getirmiştir Fatsayı. Kısa sürede halkla birlikte karaborsayı, kaçakçılığı ve tefeciliği bitirdi. İlçeye huzurun geldiği günlerde Faşist genelkurmay başkanı Kenan EVREN'İN diğer kuvvet komutanlarıyla ilçeye gelerek sonrasın da nokta operasyonu kararı alınarak darbe öncesi prova niteliği taşıyan sıkıyönetim ilan edilmiştir. Bu tür kararların alındığı Fatsa'nın komite üyeleri ve diğer partiler olan CHP AP MSP ilçe başkanlarının ülkemizde yaşanan kan göz yaşına inat bizim ilçemizde huzur var diyerek bir basın açıklaması yaparlar. Oysa Fatsa da Darbecilerin korktuğu halk iktidarı kurulmuştu Polise ve yargıya iş düşmüyordu. Halk kendi sorunlarını konuşarak çözümler üretiyordu. Ama 11 Temmuz'da halk meclisi gibi uygulamalar gerekçe gösterilerek Terzi Fikri ve 900 kişiden oluşan halk meclisi gözaltına alındı. Zorlu darbe sonrası süreç işkence ve cezaevi sıkıntıları Terzi Fikriyi 4 Mayıs 1985'te Erzincan Cezaevi'nde kalp krizi geçirerek hayata veda etti. Ama Terzi fikri öyle bir elbise biç diki Fatsa da ağa babaları (ABD) gelse çözemez. Mücadelesi mücadelemize ışık olsun. Ustamı (idolümü) saygıyla anıyorum.

 

Halkın Katıldığı Yerel Yönetimi Samandağ Yeşertiyor. Darısı Tüm Yerellerde Yaşayan Halkların Başına Olsun.  

 

Özgürlük ve Dayanışma Partisi'nin 'katılımcı bütçe, sosyal belediye, kar değil insan, sadaka değil hak 'sloganıyla girdiği yerel seçimlerde Hatay'ın Samandağ ilçesinde 'Yerel Çalışma Platformu' ile ortaklaşarak kazandığı belediye yönetimi geçtiğimiz günlerde Samandağ Aspendos sosyal tesislerinde iki(2)bin kişilik toplantı ile halkla buluştu. Buluşmada 18aylık icraatlar, nasıl bir kent tahayyülü, kentlilik ve yerel yönetimin felsefesi üzerinde duruldu. Belediye başkanı Mithat Nehir ve Yerel Çalışma Platformu adına Belediye Meclis üyesi Orhan Cabir Birer konuşma yaparak tüm Samandağ halkını nasıl bir Samandağ istiyorsunuz diye görüşlerini dinledi.

 

Samandağ da kurulan halk iktidarı. 29 Mart 2009 yılında yapılan yerel seçimde Samandağ halkının yüzde 35 oyunu alarak kazanmıştı.1979 yılında Fatsa da olduğu gibi hizmetini tüm Samandağ'ın geneline yayarak diğer 2/3ününde iktidarı olduğunu da sağladı. Halk iktidarının 18 aylık çalışmaları referandum sonucuna da yansıdı. Yüzde 89 HAYIR yüzde 11 evet çıktı. Merkez ilçe oy oranı ise 22260 HAYIR 925 EVET .Bu piyasacı yerel yönetim anlayışı içinde 'katılımcı bütçe, sosyal belediye, kar değil insan, sadaka değil hak anlayışını sağlamak kolay olmayacaktır. Samandağ Belediye başkanı ve tüm belediye meclis üyelerine kolay gelsin dilerim. Yolumuz devrim yolu. Bu gerici faşist güçlere karşı düzen başka türlü düzelmez. Ne siyasette nede ekonomi tekelciliği, eşitlikçi özgürlükçü bir yerel ve ülke mümkündür. Halklar isterse olur.

 

Bu yazı dizisi geçtiğimiz 12 Eylül günü BİR-GÜN gazetesinin pazar ekinde yayınlanmıştır. Ülkemizde yaşayan genç kuşaklar 1988, 1998, 2008 40'lı 30'lu 20'li yaşlarda olan yurttaşlarımız 68 ve 78 kuşağının anlamak ve yorumlamak için okumasını öneriyorum. Güzelim ülkemin, gerçek sahiplerinin kimler olduğunu genç kuşaklarımız bilmelidirler.   

1980   

Fatsa'da darbe provası yaptılar

Dünyanın en adil ve devrimci belediyecilik örneklerinden birinin yaşandığı Fatsa'da, devletin saldırısından sonra

Adalet Partili bir Fatsalı, bir gazeteye şu açıklamayı yapıyordu: “Bugün devlet terörü yaşanıyor Fatsa'da. Biz devlet deyince büyük bir güç görmeye alışmışızdır. Ama gördük ki peşlerine taktıkları iki sidikli adamla girdi Fatsa'ya devlet”

2 Ocak Denizli MİSK bölge başkanının, kendi yaptığı bombanın patlaması sonucu elleri koptu.

 

8 Ocak Demirel hükümetinin yönettiği ülkede, fabrikaların yüzde 80'inde üretim durdu. 35 çimento fabrikasından 29'unda, 18 şeker fabrikasından 13'ünde üretim durdu.

 

8 Ocak Tunceli Öğretmen Lisesi, bakanlıkça kapatıldı.

24 Ocak 12 Eylül faşist darbesinin yolunu önemli ölçüde açan '24 Ocak Kararları' açıklandı. Demirel hükümetinin Başbakanlık Müsteşarı Turgut Özal tarafından hazırlanan ve IMF'ye sunularak onaylanan 24 Ocak Kararları'na göre başlangıçta: Yüzde 32,7 oranında devalüasyon yapılarak günlük kur ilanı uygulamasına geçildi. (47 lira olan dolar 70 liraya çıktı.) Devletin ekonomideki payını küçülten 'önlemler' alındı. KİT ürünlerine yüzde 300–400 zam yapıldı. Tarım ürünleri destekleme alımları sınırlandırıldı. Gübre, enerji ve ulaştırma dışında sübvansiyonlar kaldırıldı. Dış ticaret serbestleştirildi, yabancı sermaye yatırımları teşvik edildi, kâr transferlerine kolaylık sağlandı. İthalat kademeli olarak serbest bırakıldı. Reel ücretler yarı yarıya eridi. Ücretlere, maaşlara ve taban fiyatlara sınırlama getirildi.

 

25 Ocak Demirel'in azınlık hükümetinin kurulduğu 12 Kasım 1979'dan 24 Ocağa kadarki 73 günde, 497 siyasi cinayet işlendiği, 779 kişinin yaralandığı ve 72 soygun olayı gerçekleştirildiği açıklandı.

 

27 Ocak Gübreye, cumhuriyet tarihinin en büyük zammı yapıldı: Yüzde 500–700.

 

29 Ocak Defter ve kitap kâğıdına yüzde 400, PTT hizmetlerine yüzde 100–280 zam yapıldı.

 

1 Şubat İstanbul'da tren ücretleri 250 kuruştan 10 liraya, aylık vapur biletleri de 75 liradan 400 liraya çıkarıldı. Zamlara tepki gösteren halk bilet almadan vapurlara bindi.

 

2 Şubat 30 Ocak'ta Ankara'da, MHP'li Bakan Cengiz Gökçek'in koruması Süleyman Ezendemir tarafından vurularak öldürülen ODTÜ öğrencisi Sinan Suner'in öldürülmesini protesto gösterisine katılanlardan biri olan Erdal Eren, çıkan olaylarda bir inzibat erini vurduğu iddiasıyla tutuklandı. 16 yaşındaki Erdal, yaşı büyütülerek 19 Mart'ta idama mahkûm edildi. MGK' nin onayladığı karar 13 Aralık'ta infaz edildi.

 

6 Şubat Adana'da devrimci avukat Halil Güllüoğlu faşistlerce öldürüldü. Maraş Katliamı davasının müdahil avukatlarından olan Güllüoğlu, katledilen Emniyet Müdürü Cevat Yurdakul'un eşinin de avukatıydı.

 

14 Şubat İstanbul'da zamları protesto amacıyla düzenlenen kepenk kapatma eylemi sonucunda Şişli, Eminönü gibi işyerlerinin yoğun olduğu ilçelerde dükkânların neredeyse tamamı açılmadı.

 

19 Şubat İzmir ve Hatay'da sıkıyönetim ilan edildi.

 

23 Şubat SSK'nın iflasın eşiğine geldiği açıklandı.

 

5 Mart Tokat'ın Zile ilçesinde lise öğrencileri arasında başlayan çatışma Alevi-Sünni çatışmasına dönüştü. CHP'li ve Alevi olarak bilinen kişilerin ev ve işyerleri faşistlerce tahrip edilerek, yer yer yangınlar çıktı. 1 kişi öldü 13 kişi yaralandı, gece sokağa çıkma yasağı konuldu.

 

7 Mart Darbecibaşı, polis ve jandarmanın görev ve yetkilerini belirleyen yasal düzenlemelerin yetersiz olduğunu, değiştirilmesi gerektiğini söyledi.

 

10 Mart Yakınlarınca “Führer” diye anılan MHP'li Gündüz Kapancıoğlu TARİŞ'e 'personel müdürü' olarak atandı.

 

25 Mart Cumhurbaşkanı Fahri Korutürk'ün görev süresinin dolmasıyla, Meclis'te yeni cumhurbaşkanının seçimi için turlar başladı. (21 Ağustos'ta 114'üncü turun yapılmasına karşın hâlâ yeni cumhurbaşkanı seçilememişti.)

 

4 Nisan Ortadoğu gazetesi yazarı İsmail Gerçeköz İstanbul'da öldürüldü.

 

5 Nisan Eskişehir'de DİSK'e bağlı sendikalar ve demokratik kitle örgütlerinin düzenlediği mitinge katılanlara ateş açılması sonucu 3 kişi öldü. Kentin farklı semtlerinde  düzenlenen silahlı saldırılarda da 2 öğrenci öldürüldü.

 

11 Nisan TRT İstanbul Radyosu yapımcılarından, yazar ve halkbilim araştırmacısı Ümit Kaftancıoğlu İstanbul Mecidiye köy'de uğradığı silahlı faşist saldırıda öldürüldü (d.1934). Kaftancıoğlu'nun katillerinden ÜGD'li Ahmet Mustafa Kıvılcımlı ve Bayram Çimen daha sonra yakalandı. Cinayetten 6 yıl sonra görülen davada Askerî Mahkeme, Bayram Çimen'i delil yetersizliğinden serbest bıraktı. İdam cezasına çarptırılan Kıvılcımlı için ise “aslî fail değil, ferî fail” olduğu gerekçesiyle hakkındaki idam kararı bozuldu.

 

24 Nisan İstanbul, Ağrı, Erzurum ve Kars'ta 1 Mayıs kutlamaları yasaklandı. (30 Nisan'da yasaklı il sayısı 30'a çıktı.)

 

28 Nisan Ankara Sıkıyönetim Komutanlığı, Ruhi Sunun Ankara konserlerinin yasakladığını duyurdu.

 

5 Mayıs Çaya yüzde 67–300 oranında zam yapıldı.

 

8 Mayıs Anayasa Mahkemesi Türkiye Emekçi Partisi'ni (TEP) kapattı.

 

23 Mayıs TTB Merkez Konseyi üyesi Dr. Sevinç Özgüner, İstanbul Mecidiyeköy'de evine giren 2 faşist tarafından katledildi. İlerici kişiliğiyle tanınan Özgüner'in eşi Vecdi Özgüner ağır yaralandı. Faşistler üç gün önce de Özgünerler'in evine girmiş, evde kimseyi bulamayınca “Mecidiyeköy komünistlere mezar olacak” notu bırakıp kaçmışlardı.

 

28–29 Mayıs MHP Genel Başkan Yardımcısı Gün Sazak'ın 27 Mayıs'ta Ankara'da öldürülmesini bahane eden ülkücü-faşist çeteler İstanbul, Ankara, İzmir, Bursa, Sivas ve Çorum'da terör estirdi; CHP binalarına saldırdılar. Çıkan olaylarda çeşitli kentlerde çok sayıda kişi yaralandı. Yeterli güvenlik önlemleri alınamadığından pek çok kentte lise ve üniversite öğrencileriyle çalışanlar akşam saatlerine kadar işyerlerinde ve okullarda mahsur kaldılar.

 

6 Haziran Demirel'in, azınlık hükümetini kurduğu Kasım 1979'dan sonraki 6 ay içerisinde 1533 kişinin öldürüldüğü, 1918 kişinin yaralandığı açıklandı.

 

9 Haziran 6 ay içerisinde 8'inci kez devalüasyon yapılarak TL'nin değeri yüzde 5,5–8,8 arasında düşürüldü.

 

12 Haziran İzmir, İnciraltı Öğrenci Yurdu'nu basan askerler, sınav öncesi moral şenliği düzenleyen öğrencilerin üzerine yaylım ateşi açtı, 5 öğrenci öldü 60 öğrenci yaralandı. Önce genel arama yapılacağını anons eden asteğmen Necip Pınar ve çavuş Hasan Dimici yönetimindeki askerler daha sonra bahçedeki öğrencilerin üzerine 3 dakika süreyle ateş açarak taradı. Katliamda yaşamını yitiren İsmail Baytak, Mustafa Uslu, Ali İhsan Tan, Hüseyin Akdağ Aydın ve Mehmet Ali Arun'un otopsilerinde, tümünün sırtlarından vurulduğu, kurşunların ABD malı M–6 ve M–1 otomatik tüfeklerinden çıkan mermiler olduğu belirlendi.

 

20 Haziran Türkiye'de karakol ve hapishanelerde artan işkence olayları, Almanya Parlamentosu'nda tartışıldı ve Türkiye'ye yardımın durdurulması istendi.

 

22 Haziran İstanbul'da CHP Beyoğlu ilçe başkanı öldürüldü.

 

24 Haziran İstanbul'da MHP Gaziosmanpaşa ilçe başkanı öldürüldü.

 

25 Haziran Kırşehir'de, faşistlerin devrimci demokrat görüşlü kişilere ait işyerlerini ve evleri tahrip etmesiyle başlayan ve 2 gün süren olaylarda 1 kişi öldü, sokağa çıkma yasağı ilan edildi.

 

9 Temmuz Demokrat gazetesinin Ankara'ya sokulması yasaklandı.

 

15 Temmuz İstanbul Şişli'de MHP ilçe binasının karşı sokağında iki faşistin silahlı saldırısına uğrayan CHP İstanbul milletvekili Abdurrahman Köksaloğlu öldürüldü.

 

19 Temmuz 12 Mart döneminin başbakanı Nihat Erim İstanbul Dragos'ta öldürüldü.

 

20 Temmuz Darbecibaşı, “Hainlerin cezası yakında verilecek” dedi.

 

22 Temmuz Maden-İş Sendikası Genel Başkanı Kemal Türkler, İstanbul Merter'de uğradığı faşist saldırıda öldürüldü. (Türkler'in katillerinden biri olduğu öne sürülen ve iki kez beraat eden Ünal Osmanağaoğlu 2010'da 3. kez yargılanmaya başladı.)

 

27 Temmuz Balgat Katliamı'nı   gerçekleştiren (10 Ağustos 1978) iki faşist İsa Armağan ve Mustafa Pehlivanlıoğlu, Mamak Askerî Cezaevi'nden kaçırıldı. (Demokrat gazetesi günler öncesinden, 11–12 Haziran tarihli sayılarında faşist katillerin kaçma hazırlığında olduğunu yazmıştı.)

 

28 Ağustos MHP hakkında Cumhuriyet Başsavcılığı'na yapılan suç duyurularının sayısı 9'a ulaştı. (Bu duyurular, İstanbul, Ankara, Zonguldak cumhuriyet savcılıklarıyla İstanbul ve Ankara Sıkıyönetim mahkemeleri savcılıklarınca yapılmıştı.)

 

6 Eylül Milli Selamet Partisi'nin (MSP) Konya'da düzenlediği 'Kudüs'ü kurtarma yürüyüş ve mitingi' şeriat isteminin dile getirildiği bir gösteriye dönüştü. (12 Eylül sonrasında faşist darbenin en temel gerekçelerinden biri olarak gösterilen mitingden ötürü MSP yöneticileri yargılandı ancak tümü “delil yetersizliğinden” beraat etti.)

 

12 Eylül Darbecibaşı ve dört arkadaşı, sabaha karşı ülke yönetimini ele geçirdi...

TARİŞ saldırıları

22 Ocak - 20 Şubat  Yüzlerce polis ve jandarma “arama yapmak” bahanesiyle, TARİŞ'e (İzmir, İncir, Üzüm, Pamuk ve Zeytinyağı Tarım Satış Kooperatifleri Birliği) baskın yaptı. (1979'da kurulan 2. MC (Milliyetçi Cephe) hükümetinin TAR‹Ş Genel Müdürlüğü'ne kendi adamını ataması ve yeni yönetimin önceki dönemde işe alınan işçileri tasfiye etmek istemesi, TARİŞ işyerlerinde örgütlü DİSK'e bağlı sendikaların ve işçilerin tepkisine neden olmuştu.) Baskına karşı koyan ve geri püskürten işçiler tüm işletmelerde direnişe geçti. Olay çok kısa sürede İzmir'de duyuldu. İzmir'in gecekondu mahallerinde özellikle de TARİŞ işçilerinin oturduğu Çimentepe, Gültepe gibi gecekondu bölgelerinde halk sokağa döküldü. TARİŞ'in çeşitli işletmelerinde devam eden direnişlere destek veren ve üniversiteyi işgal eden Ege Üniversitesi öğrencileriyle polis arasında çıkan çatışmada ise 83 öğrenci ve 7 polis yaralandı. 14 Şubat'ta Çiğli İplik Fabrikası işçilerine karşı bir operasyon başlatıldı. Sabaha karşı on bine yakın 'asker, polis, zırhlı araçlarla, helikopterlerle fabrikaya baskın düzenlediler. Sonunda güvenlik güçleri fabrikaya girdi ve kimseye dokunmayacaklarına söz verdikleri halde, 1500 işçi tutuklandı ve işkenceden geçirildi. Olaylar sürerken DİSK'e bağlı sendikalar 2 günlük grev kararı aldı. 17 Şubat'ta mahallerdeki direnişi kırmak üzere düzenlenen 9 saatlik operasyon amacına ulaştıktan sonra sokağa çıkma yasağı kondu. 20 Şubat'ta devrimci demokrat işçilerin yerine sağcı faşist işçilerin yerleştirilmesiyle TARİŞ'te üretim yeniden başladı. TARİŞ olaylarını Erzurum'dan izleyen Darbecibaşı ise, “Biz dış düşmanlarla değil, iç düşmanlarla uğraşıyoruz” dedi.

Faşistler Çorum'da 48 kişiyi katletti

29 Mayıs – 5 Temmuz 28 Mayıs'ta MHP'li Gün Sazak'ın öldürülmesini bahane eden faşist çeteler 29 Mayıs sabahından itibaren kentte gösteriler yapmaya başladı. Akşama doğru iki öğretmeni yaralayan ve devrimci demokrat kişilerin işyerlerini tahrip eden faşist göstericiler, Alevilerin ve devrimcilerin yaşadığı Mil önü mahallesine saldırdı. Burada barikat kuran devrimcilerle MHP'li faşistler arasında çıkan çatışma tüm kente yayılarak sabaha kadar sürdü. Olayların ilk aşaması 2'si polis 4 kişinin ölümüyle sonuçlandı.

1 Temmuz'da yeniden saldırıya geçen faşistler, halkı Alevilere ve devrimcilere karşı “cihada çağırarak”, çok sayıda işyerini tahrip etti. 2 Temmuz'da, sokağa çıkma yasağına karşın saldırılar Bahçelievler, Mutlu evler, Eti evler, Yavru turna, Kale ve Terlemezler mahallelerinde yoğunlaştı. Silahlı faşistler, devrimcilerin kurduğu barikatlardan ötürü mahallelere giremedi.

4 Temmuz'da dincilerin ve faşistlerin, cuma namazından sonra “Mil önü'nde cami bombalandı” söylentisi yaymasından sonra, kentin çeşitli camilerinden çıkanlar Alevi ve devrimci demokrat kişilerin bulunduğu yerlere saldırdılar. Devrimcilerin örgütlü ve bilinçli direnişiyle püskürtülen saldırılar ve çatışmalar sabah saatlerine kadar aralıklarla sürdü. 

5 Temmuz'da askerler kentte denetimi sağladı. Saldırılar sırasında insanların kulak ve burunlarının kesildiği söylentileri yayıldı. Temmuzun ilk haftasını kapsayan olaylarda 44 kişinin öldüğü, böylelikle toplam 48 kişinin öldüğü belirlendi.

CHP'nin İçişleri Bakanı Mustafa Gülcügil hakkında gensoru önergesi verildi. Gülcügil 21 Temmuz'da istifa etti. CHP Çorum milletvekili Şükrü Bütün, 12 Temmuz'da yaptığı basın toplantısında, “Mil önü'ndeki Alaattin camisine bomba atanların sağcı olduklarını ve yakalandıkları”nı açıkladı.

Demirel: Çorum'u bırak Fatsa'ya bak!

8–11 Temmuz Başbakan Demirel'in “Çorum'u bırak Fatsa'ya bak” sözleri sonrasında, Ordu'nun Fatsa ilçesine, karadan ve denizden yüzlerce asker ve polisle 'Nokta Operasyonu' düzenlendi. 8 Temmuz'da çok sayıda askerî birliği ilçeye sevk edilmesi, 9 Temmuz'da Darbecibaşı'yla kuvvet komutanlarının ilçeye 'uğraması' sonrasında, Fatsa 10 Temmuz'da polis ve askerlerce kuşatıldı, ilçeye giriş çıkışlar yasaklandı. CHP, AP ve MSP ilçe başkanları Fatsa ile ilgili basında çıkan haberlerin gerçeği yansıtmadığını ve örnek bir belediyecilik anlayışıyla huzur içinde yaşadıklarına ilişkin ortak basın açıklaması yapmalarına karşın 11 Temmuz'da harekât başladı. Yüzleri maskeli faşistlerin yer göstermesiyle de bağımsız belediye başkanı 'Terzi' Fikri Sönmez ve 300 kişi gözaltına alındı. Çıkan çatışmalarda en az 15 kişi yaşamını yitirdi. (16 Temmuz'da İçişleri Bakanlığı'nca görevinden alınan ve tutuklanan 'Terzi' Fikri, Fatsa Devrimci-Yol davasında yargılanırken 4 Mayıs 1985'te 12 Eylül zindanlarında yaşamını yitirdi.)

Aşağıdaki fotoğraflar Fatsa ve Samandağ da halkın katıldığı birlikte yönetilen doğrudan katılımcı demokratik anlayışıdır.

İnkılâp (DEVRİM) Dal Ölümü Göze Aldı Evrenden Af Dilemedi.

İnkılâp (DEVRİM) Dal Ölümü Göze Aldı Evrenden Af Dilemedi.

1970' li yıllarda şehrimizin devrimci önderlerinden İnkılâp (Devrim) Dal verdiği mücadele sonucu yakalandığı amansız hastalıktan kurtulamadı.  22.08.1989 yılında Fransa da yenik düştü hayata gözlerini yumdu. 29.08.1989 yılında geniş katılımlı yol Arkadaşları ve diğer sosyalist çevreler tarafından Akhisar'da toprağa verilen İnkılâp (Devrim) Dal'ı Berber koltuğundan tanırım. Sohbetlerini dinlediğim ve tanıdığım İnkılâp Dalı duruşuyla saygın kişiliğiyle bana örnek olan devrimci kişilerden biridir. Yakalandığı amansız hastalıktan dolayı fazla mücadele içinde birlikte olamadık. Yakın arkadaşlarından duyduğum kadarıyla devrim yoluna inanan halklar için hiçbir fedakârlıktan kaçmayan cesur ve inançlı biridir. Aramızdan ayrılışının 21.yılını saygıyla anar mücadelesi mücadelemize ışık tutmasını dilerim. Annesine, ablası Sevgi ve kardeşi Başaran DAL'A sabırlar dilerim. 

Not: Verdiği mücadele aşağıda anlatılmıştır. İnkılâp (Devrim) Dal'ın Öz Geçmişi.  Kendisi yaşadığı süreci anlatıyor. Aşağıdaki bilgiler kardeşi Başaran DAL yol arkadaşı İnönü ALPAT tarafından onurla, gururla hazırlanmış ve anlatılmıştır.        

İnkılâp (Devrim) Dal'ın Öz Geçmişi.

1960 yılında Sındırgı'nın Kozlu köy'ünde doğdu. Çocukluğu, babasının öğretmenliği nedeniyle çeşitli köylerde geçti. Ortaöğrenimini Akhisar'da tamamladı. Öğrencilik yıllarında ailesiyle birlikte tütün işleyerek bölgenin ekonomik sıkıntılarının bizzat içinde yaşadı. Babasının TÖB-DER üyesi olması nedeniyle bu yıllarda TÖB- DER'E, ayrıca Halkevine ve ETÜS'E (Ege Tütün Üreticileri Sendikası) gidip gelmeye başladı. İlk gözaltı ve fişlenme olaylarını Akhisar ve civarında yapılan tütün mitinglerinde yaşadı.

İnkılâp Dal, Akhisar bölgesinde giderek öne çıkan devrimcilerden biri oldu. Her olayın ardından ilgisi olsa da olmasa da gözaltına alınmaya, sorgu ve işkenceye maruz kalmaya başladı. Hatta kimi zaman sorgu için Akhisar'dan Manisa'ya götürüldüğü oldu. 1979 yılında Akhisar Lisesi'nin Edebiyat bölümünden mezun oldu. Okulu bitirdiğinde hakkında 2,5 aylık tecil edilmiş bir ceza vardı. 12 Eylül'den sonra davaların sıkıyönetim esaslarına göre yeniden görülmeye başlanmasıyla İzmir
Sıkıyönetim Komutanlığı 1 Numaralı Askeri Mahkemesi'nde Ege Devrimci Yol davasında sanık olarak yargılanmaya başladı.

Tutuksuz olarak yargılandığı bu dava sırasında Üniversite Sınavına girdi ve Ankara Hacettepe Üniversitesi Felsefe Bölümü'nü kazandı ve kayıt yaptırdı. Bir dönem Hacettepe'de okuduktan sonra, Ege Devrimci Yol davası sonuçlandığında aldığı 5 yıl ağır hapis cezasıyla okulu tamamlamasının mümkün olmadığını anlayınca Akhisar'a geri döndü. Akhisar'da Yargıtay kararını beklediği günleri bahçe işlerinde çalışarak ve felsefe kitapları okuyarak geçirdi.

İnkılâp Dal anlatıyor:
"Bizim yıllardır sonuçlanmasını beklediğimiz dava nihayet sonuçlandı. Adeta bitmeyecek sandığımız bir süreç son buldu. Bir mahkemem olduğunu unuttuğum günler bile oldu. Beklemek, hele sonucunu açıkça bildiğimiz bir olumsuzluğu beklemek benim için çok zordu. Bu sürede zaman zaman küçük ümit kırıntıları beslediğim bile olmuştur. Kısaca benim için ruhi gerginliklerle geçti bu süre. Rahatsız edici bir yığın olayı da buna katarsak benim için yorucu ve yıpratıcı olmuştur. Gerçi kendimi mevcut duruma ya da beklediğimiz sonuca iyice hazırlamıştım. Öylesine hazırlamıştım ki, cezaevinin bir şeyler, bana bir şeyler kazandırmasını bile beklemeye başlamıştım. Gerçi kazandırdığı bir şeyler tabii ki olacaktır. Ama hiç kuşkusuz bir şeyler de götürecektir."

Kardeşi Başaran Dal'a cezaevinden yazdığı ilk mektuptan

İnkılâp Dal, bir akşamüzeri polisler tarafından evinden alınıp yaka-paça ekip arabasına bindirildi ve cezaevi yaşamı başladı...

İnkılâp Dal anlatıyor:
"27 Ekim'de akşamüzeri saat 6 sularında sivil ekipler tarafından evden alınarak tutuklandım. O ilk geceyi yeni karakolda nezarethanede geçirdim. Karakolda kayda değer bir şey olmadı. Sabah saat 9'da savcılığa, oradan da cezaevine götürüldüm. Hükümlü koğuşuna kondum. (...) Akhisar Cezaevi'nde 16 gün geçirdim. Bu 26 gün içinde ruhi yönden son derece rahattım. Sanki ağır bir yükü sırtımdan atmış gibi. (...) 23 Kasım'da sabah erkenden sevkim geldi ve Aydın'a hareket ettik. Saat 2'de Aydın Savcılığına gidip sevk belgesini aldıktan sonra saat 3 sularında cezaevine teslim edildim. (...) Yılbaşından birkaç gün sonra yılbaşı dolayısıyla diğer koğuşlarla da açık görüş yapıldı. Bu arada Mehmet Erdal ve Ufaklık Alişle görüştüm. Benim kendi koğuşlarına gelmemi istediler. Ben de gitmek için dilekçe verdim. Şu anda 8. koğuştayım. Burada Mehmet Erdal var. Ali başka bir koğuştadır. Koğuşta herkes Dev-Yol sanığı; çoğu da müebbet hapse çarptırılmış. Hemen hepsi 5–6 yıldır yatıyorlar. En düşük cezası olan benim. Adeta 5 yıl cezamı söylemeye utanıyorum. Bana tahliyeci gözüyle bakıyorlar. Bu koğuşa daha dün geldim. Bugün 2. günüm. Kitap yönünden çok zenginiz. Dışarıda okuma fırsatı bulamadığım kitapları okuma olanağı bulabileceğim sanırım. Burada 16 kişiyiz. Bu koğuşun havası diğer koğuşlara göre daha farklı. Yaş sınırı ortalaması oldukça yüksek. Kültür seviyeleri de oldukça yüksek. Bir de uzun süredir cezaevinde yatıyor olmanın getirdiği bir durgunluk ve olgunlukları var."

İnönü ALPAT'IN 2005 YILINDA BİR-GÜN GAZETESİN DE YAZDIĞI YAZI.

YÜREĞİNE VE KALEMİNE SAĞLIK İNKILÂBIMIZ BU KADAR AKHİSAR'IN TÜTÜNÜYLE BİRLEŞTİRİLEREK ANLATILIR. 

İnkılâp, devrim demek, İnkılâp dal, devrim dalı. İnkılâp Dal'a amansız hastalığına rağmen cezaevinden çıkartmayanların, yurtdışına çıkması için pasaport vermeyenlerin, O'nu göz göre, göre ölüme gönderenlerin niyeti bu olsa gerek: Devrimin dalını kırmak, devrimin yeşermesini, filizlenmesini önlemek. Zaten 12 Eylül neden yapıldı ki? Kolumuzu, kanadımızı kırmak için değil mi? Bunu başardılar da. İnkılâp Dal'ı kırdılar. Dal gibi delikanlıyı, bir deri bir kemik yığına çevirdiler. İnkılâp Dal, devrimci hareketin Ege köylüleri ile kurduğu bağın simgesiydi. 12 Eylülcülerin ilk işlerinden birisi oldu, devrimcilerle halk arasındaki bağı yok etmek. Bu yüzden dallar budanmalı ilk adım itibariyle, sonra sıra gövdeye gelecekti. Onu da başardılar; gövdeye vurmaya başladılar. Niyetleri köke kadar inmekti. Kökü tutunduğu topraktan çekip alacaklar, kökü besleyen damarları keseceklerdi. İşte, bunu başardılar mı bilinmez. Her türden yorum yapılabilir solun şimdiki durumuna ilişkin, herkes farklı kriterleri baz alabilir. 

İnkılâp Dal'ın terini akıttığı toprakların, Akhisar ve köylerinin, İnkılâp Dal'ın arkadaşları tarafından kurulan Özgürlük ve Dayanışma Partisi'ne gösterdikleri ilgi, diğer bölgelerle kıyaslandığında gönüllerinden daha fazla oy düşmesine bakılırsa, damarı kesmeyi başaramamışlar.

Darbe Öncesi 1979 Yılının Bilânçosunu 40'Lı 30'Lı 20'Li Yaşlar Mutlaka Okumalı. Yazı Dizisi 2

Darbe Öncesi 1979 Yılının Bilânçosunu 40'Lı 30'Lı 20'Li Yaşlar Mutlaka Okumalı. Yazı Dizisi 2

  

Kurtuluş savaşı dönemi Mustafa Suphi ve arkadaşlarının katledilişi sonrası İttihat ve Terakki geleneğinden gelen siyasal yapının Tek millet, tek bayrak, tek vatan oluşumu, bu coğrafyada kurulan Cumhuriyetin eksikliği hala sorun olarak yaşanmaktadır. 28'den itibaren yaşanan Şeyh Said isyanında kimilerine göre 10 bin kimilerine göre 20 bin kimilerine göre 30 bin kişinin hayatını kaybetmesine neden olduğu söyleniyor.

İttihat ve Terakkicilerin yanlış politikalarını törpülemek, düzeltmek için TKP geleneği sürekli mücadele içindedir. Yugoslavya'dan göçmen olarak gelen Tonguç hoca M.E.BAKANI Hasan Ali Yücel'in desteğiyle Dünyada eşi benzeri bulunmayan köy enstitüsü eğitim felsefesini yaratmıştır. Ülkemizi 7 bölgesine yayılan köy enstitüsü eğitim okulları kısa sürede 21 eğitim veren okullar olmuştur. Ülkemizin iklim koşullarına göre tarımdan tut bölgeye ait kültür sanat sosyo ekonomik değerleri üreten bir rol üstlenmiştir. Kapatılma sebepleri “komünist yuvası” denmesidir. Oysa köy enstitülerinden yetişen örgenciler okul yapımından marangozluğa, demirciliği, balık ağı yapımına motor tamirciliğinden tüm zanaatkârlık mesleklerine kadar bilgi ve beceri sahibi olmuşlardır. Sanatsal alanda tiyatro, müzik vb becerilere de sahiplerdir. Acaba komünist olmak bilgili, becerili, çok yönlü, sosyal birey olmak mıdır? Acaba komünist olmak haktan, adaletten, paylaşmadan yana olmak mıdır? Acaba komünist olmak din, dil, ırk ayrımı yapmamak mıdır? Acaba komünist olmak din içi mezhep ayrımı yapmamak mıdır? Caniler, bu ülkede bilgisiz cahil insanlara yansıttıkları ön yargı oluşturmakla kalmayıp komünistleri cani gibi gösterip tüm tarih boyunca katliamları yapanlardır. Bu yaşananlar devletin arşivlerinde ve kayıtlarında bulunan belgeli katliamlardır. Köy enstitülerinin mimarı olan İsmail Hakkı Tonguç hoca 1935 yılında ilköğretim genel müdürlüğüne getirilmesiyle köy ensütülerinin kurulmasında ve 1946 yılına kadar gelişmesinin en büyük mimarıdır. 2. Dünya savaşı sonrası gelişmelerden dolayı kapatılma kararı alınmıştır.1940–1955 arası yaşayan köy enstitüsü felsefesi üç ana grupta toplanmaktadır.

                                                     Genel Bilgi Dersleri

Türkçe, tarih, matematik, coğrafya, yurttaşlık, fizik, kimya, kooperatif, resim, müzik, sağlık bilgisi, beden eğitimi ve ulusal oyunlar, askerlik, yazı, yabancı dil, öğretmenlik bilgisi, ev idaresi ve çocuk bakımı.

·                                                     Ziraat Ders ve Çalışmaları

Tarla ziraatı, bahçe ziraatı, zoo tekniği, arıcılık, ipekböcekçiliği, sanayi bitkileri ziraatı, kümes hayvancılığı, balıkçılık ve su mahsulleri.

·                                                  Teknik Ders Çalışmaları

Demircilik, dülgerlik-marangozluk, yapıcılık, fotoculuk, pratik bilgiler, biçki-dikiş, çocuk bakımı, halıcılık-dokumacılık, örgü, nakış-çamaşır, ev idaresi.

                                

Hala izleri olan bu eğitim felsefesinin önemini yaşamaktayız. İşte 7 bölgede 21 köy enstitüsü mezunları duyarlı toplum yaratmıştır. Ve sonraları 68 kuşağı ve 78 kuşağı bilinçli ve bilgili toplumsal muhalefeti geliştirenlerdir. Maalesef cahil eğitimsiz bir toplumda eğitimin önünü keser yok ederseniz, onları yönetmeniz kolaylaşır.  Kulaktan duyma bilgilerle toplumumuz yönetilip kandırılmıştır. Bağımsızlığımızı bağımlı hale getirenler utansın. Batıcı, gâvur, allahsız, dinsiz, komünist tanımları yapanlar bizleri Moskova'ya gönderemediler. Ülkenin tüm kaynaklarını sosyal, siyasal ve ekonomik kararlarını alırken feyiz aldıkları ABD, AB tekelci kapitallerini iliklerimize kadar işlettiler. Buyurun bunlar mı ülkenin vatanseverleri ve inananları???    

Bu yazı dizisi geçtiğimiz 12 Eylül günü BİR-GÜN gazetesinin pazar ekinde yayınlanmıştır. Ülkemizde yaşayan genç kuşaklar 1988, 1998, 2008 40'lı 30'lu 20'li yaşlarda olan yurttaşlarımız 68 ve 78 kuşağının anlamak ve yorumlamak için okumasını öneriyorum. Güzelim ülkemin, gerçek sahiplerinin kimler olduğunu genç kuşaklarımız bilmelidirler.   

1979

1 Şubat Milliyet gazetesi genel yayın yönetmeni Abdi İpekçi, otomobiliyle evine yaklaştığı sırada uğradığı silahlı saldırıda yaşamını yitirdi. Görgü tanıkları 25 yaşlarındaki suikastçının başka birisinin kullandığı bir otomobille olay yerinden kaçtığını bildirdi. (25 Haziran'da İpekçinin katili olarak yakalanan faşist eylemci-tetikçi Mehmet Ali Ağca, 23 Kasım'da tutuklu bulunduğu Kartal Maltepe askerî cezaevinden kaçırıldı. Gıyabında yargılanan Ağca, 28 Nisan 1980'de ölüm cezasına çarptırıldı. 2009'da serbest bırakıldı.)

21 Şubat  Töb-Der genel merkezi, Sıkıyönetim güçlerince arandı.

23 Şubat  Gazete ve kitap kâğıdı fiyatlarına yüzde 40 zam yapıldı.

25 Şubat  Sıkıyönetim 13 ilde 2 ay daha uzatıldı.

26 Şubat  İstanbul Taksim Meydanı'nda Sular İdaresi'nin önünde yer alan devrimci örgütlerin kitap sergileri Sıkıyönetim Komutanlığı'nın emri üzerine Beyoğlu Belediyesi ekiplerince kaldırıldı.

28 Şubat  İstanbul'da mazot yokluğundan Kadıköy-Karaköy, Boğaz ve Adalar vapur seferlerinde aksamalar oldu.

1 Mart Başbakan Bülent Ecevit, ülkenin içinde bulunduğu bunalıma dikkat çekerek, “Ekonomiyi düzeltmek için zam yapmak şarttır” dedi.

7 Mart 7 kişiyi öldürmekten sanık ülkücü Veli Can Oduncu 16 yıla mahkûm oldu.

15 Mart  Petrol ürünlerine yüzde 50, çimentoya yüzde 60, demir-çeliğe yüzde 40 ve sigaraya yüzde 25 zam yapıldı. Benzin 9 liradan 17 liraya yükseldi. Dayanıklı tüketim mallarının fiyatı serbest bırakıldı.

17 Mart  AP Genel Başkanı Süleyman Demirel, 1973 Şili faşist darbesini kastederek “Bunların gidişi Allende gidişi, o da Şili'yi aynen böyle idare etti. Sonları aynı mı olur ayrı mı olur bilmem” dedi.

20 Mart  Başbakan Bülent Ecevit, “Ekonomiye gereken ameliyatı yaptık” dedi.

7 Nisan Türkiye Emekçi Partisi (TEP) Genel Başkanı Mihri Belli, İstanbul Sultanahmet'te uğradığı silahlı faşist saldırı sonrasında yaralandı. Belli, kendisini vuran kişinin, pek çok faşist eylemden aranan Cengiz Ayhan olduğunu söyledi. Denizlerin idam kararını veren emekli tuğgeneral ve Adalet Partisi milletvekili Ali Elverdi, “Mihri Belliyi vurdular ama gebermedi” dedi.

10 Nisan Yılmaz Güney'in 'Ağıt' adlı filmi TRT Genel Müdürü Cengiz Taşer'in emriyle yayından kaldırıldı.

22 Nisan Töb-Der İstanbul Şubesi eski başkanı Celal Çelik öldürüldü.

25 Nisan 13 ilde süren sıkıyönetim 2 ay daha uzatıldı ve 6 ilde (Adıyaman, Hakkâri,  Diyarbakır, Mardin, Siirt, Tunceli) daha sıkıyönetim ilan edildi.

26 Nisan  İstanbul Sıkıyönetim Komutanlığı, 1 Mayıs kutlamalarını yasakladı.

28 Nisan  Sıkıyönetimin 1 Mayıs yasağına uymayacaklarını ve Taksim'e çıkacaklarını açıklayan DİSK Genel Başkanı Abdullah Baştürk ve 4 DİSK yöneticisi gözaltına alındı.

29 Nisan İstanbul'da 1 Mayıs günü sokağa çıkma yasağı ilan edildi.

1 Mayıs İstanbul dışında 48 merkezde yapılan 1 Mayıs kutlamaları olaysız geçti. Yasağa uymayan ve sokağa çıkan TİP Genel Başkanı Behice Boran gözaltına alındı. “Haklı protestomu dile getiriyorum” diyerek Merter'de sokağa çıkan ve DİSK genel merkezine doğru yürüyüşe geçen Behice Boran ve 330 TİP'Lİ zor kullanılarak gözaltına alındı. Ankara'da ise yürüyüş yapan devrimci gruplarla askerî birlikler arasında yer yer çatışmalar çıktı, 4 kişi yaralandı, 600 kişi gözaltına alındı. Avrupa televizyonları ise İstanbul'da yasağa uymayanların silah tehdidiyle yere yatırılarak gözaltına alınmalarını geniş bir şekilde yayınladı. (DİSK Genel Başkanı Abdullah Baştürk, Genel Sekreter Fehmi Işıklar 5 Mayıs'ta, TİP Genel Başkanı Behice Boran ve 330 partili ise 6 Mayıs'ta Sıkıyönetimce tutuklandılar. 28 Mayıs'ta 25'er gün hapis cezasına çarptırıldılar.)

12 Mayıs TÜSİAD gazetelere hükümeti eleştiren 'Gerçekçi çıkış yolu' başlıklı tam sayfa ilanlar verdi. Başbakan Ecevit ise ilanları eleştirerek, “İçimizden bıçaklanıyoruz, kendi kendimizi haksız yere yabancılara jurnal ediyoruz” dedi.

14 Mayıs TÜSİAD'IN ilanı için savcılığa başvuracaklarını söyleyen Ecevit, “Bu devlet işadamlarının muhtırasıyla hükümet kurmaz, ancak halkın dediği olur” dedi.

14 Mayıs İstanbul'da benzin karneye bağlandı.

14 Mayıs Ankara Etlik, Piyango tepe Refik Saydam Caddesi'nde bulunan ve devrimci, demokratların devam ettiği Çelik Kahvehanesi'ni basan silahlı ve maskeli 3 faşist, içeride bulunan 20 kişiyi yere yatırdıktan sonra yaylım ateşi açtı. 6 kişi olay yerinde 1 kişi ise hastaneye kaldırılırken öldü.

3 Haziran İşadamı Sakıp Sabancı, Türkiye'nin içinde bulunduğu durumu değerlendirerek, “Sorunları çözecek hükümetler çıkaracağız, çilemizin dolmasını bekliyoruz” dedi.

11 Haziran Cumhuriyet tarihinin 5. devalüasyonu (yüzde 43.6) yapıldı. TL'nin 1 dolar karşısındaki değeri 47 lira 10 kuruş oldu.

25 Haziran Manisa'da 15 dakika arayla meydana gelen iki olayda MHP il başkanı eczacı Cemil Çöllü ile CHP üyesi berber Mehmet kuşçu silahlı saldırıda öldürüldü. 27 Haziran'da MHP il başkanının cenazesine katılan ülkücüler, CHP Kadın Kolları üyesi eczacı Neşe Gülersoy'u eczanesinde öldürdüler. Kentte giderek tırmanan olaylar üzerine Vali, gece sokağa çıkma yasağı ilan etti.

18 Temmuz Ankara Bahçelievler MİSK (Milliyetçi İşçi Sendikaları Konfederasyonu) genel merkezinde bomba imal edildiği saptandı. Bir gün önceki, “komünistler MİSK'E bomba attı” söylentisinin ise burada üretilen bombanın patlaması sonucu oluştuğu anlaşıldı. MHP Genel Merkezi ve Gençlik Kolları genel merkezi sıkıyönetim güçlerince arandı. (MİSK 23 Temmuz'da Sıkıyönetimce kapatıldı, yöneticileri ise “silahlı çete kurmaktan 28 Temmuz'da tutuklandılar.)

3 Ağustos MHP İstanbul Kartal ilçe başkanı öldürüldü.

6 Ağustos “Ramazanda yemek satılmaz” diyen bir grup dinci İstanbul Fatih'te bazı lokantaları zorla kapattırdı.

9 Ağustos Türk Eczacılar Birliği'ne bağlı 17 ilin Eczacı Odası, “halkın sağlığına sahip çıkmak, ilaç yokluğunu gidermek ve ilgilileri uyarmak için” eczanelerini kapatma eylemine başladı.

12 Ağustos Bingöl'de MHP'li belediye başkanı Hasan Tekin ve kardeşi öldürüldü.

23 Ağustos Ankara Sıkıyönetim Komutanlığı Tüm Sağlık Personeli Derneği'ni kapattı.

26 Ağustos Darbeci başı, yayınladığı mesajda “Türk Silahlı Kuvvetleri'nin, kendi çıkarlarını ülke bütünlüğünün üstünde görenleri bir anda yok edebilecek güce sahip olduğunu” öne sürdü.

27 Ağustos ODTÜ'de jandarmayla çatışan 450 solcu öğrenci gözaltına alındı.

10 Eylül TİP Adana eski il başkanı avukat Ceyhun Can Adana'da öldürüldü.

11 Eylül Çukurova Üniversitesi Rektör Yardımcısı ve Tıp Fakültesi Nöroloji Kürsüsü Başkanı Prof. Dr. Fikret Ünsal öldürüldü.

18 Eylül Adana'da Yapı Meslek Lisesi'nin lojman bölümünde televizyon izleyen 7 öğretmen, maskeli 2 kişi tarafından yere yatırılarak kurşun yağmuruna tutuldu. 5 öğretmen olay yerinde, 1 öğretmen kaldırıldığı hastanede yaşamını yitirdi. Adana Valisi öğretmenlerin hiçbirisinin aşırı uçlara bağlı olmadığını, herhangi bir derneğe üye olmadıklarını, yarısının sağ görüşlü yarısının sol görüşlü olduğunu belirterek, “Amaç terör yaratmaktır, halkı tedirginliğe düşürmektir” dedi.

28 Eylül Adana Emniyet Müdürü Cevat Yurdakul uğradığı silahlı saldırıda öldü. Yurdakul'un cenazesinin 29 Eylül'de gizlice Ankara'ya götürülmesi yaklaşık 5 bin kişilik solcu bir grubun protesto eylemine neden oldu. Gösteriye katılan 52 polis memuru açığa alındı. 1 Ekim'de Ankara'da yapılan cenaze töreninde Pol-Der üyesi polisler saldırıyı kınayan bir bildiri yayımladılar. Saygı duruşuna geçildiğinde ise sol yumruklarını havaya kaldırdılar.

29 Eylül Töb-Der'in Bursa'da düzenlediği miting, “seçim yasasına aykırı olduğu” gerekçesiyle dağıtıldı. Genel Başkan Gültekin Gazioğlu'nun da aralarında olduğu 300 kişi gözaltına alındı.

12 Ekim Süleyman Demirel, “Türkiye'de faşizm var deyip de arkasını aramanın komünizmi korumak” olduğunu söyleyerek “Nerede bu faşizm, anlayamıyorum, hayalet taşlıyoruz” dedi.

14 Ekim Cumhuriyet Senatosu üçte bir yenileme ve milletvekili ara seçimleri yapıldı. AP 33, CHP 12, MSP 4, MHP 1 senatör çıkardı. Boş 5 milletvekilliğinin tümünü AP kazandı. Demirel, “Biz hedefimizi vurduk” diyerek Ecevit hükümetini istifaya çağırdı.

16 Ekim 609 gündür iktidarda olan Bülent Ecevit hükümeti istifa etti.

18 Ekim MSP, “MHP'nin katılacağı bir hükümet Türkiye'yi iç savaşa götürür” dedi.

24 Ekim Cumhurbaşkanı Fahri Korutürk, AP lideri Demirel'i yeni hükümeti kurmakla görevlendirdi. MHP ve MSP kurulacak hükümeti destekleyeceklerini açıklarken, Demirel “aydınlığa giden yolda ilk basamağın aşıldığını” söyledi.

24 Ekim Sıkıyönetim mahkemesinde yargılanan Maraş Katliamı sanıkları mahkeme salonunda arbede çıkardı. Sloganlar atıp müdahil avukatlara saldırarak linç etmek isteyen faşistler, mahkeme heyetine ve görevli polislere küfür ettiler. 1 saat kadar süren arbede güçlükle bastırıldı.

27 Ekim İstanbul, Bayrampaşa'da Devrim Mahallesi'ndeki bir kahvehaneyi basan silahlı 5 faşist, içeride bulunan 12 işçiyi yüzlerini duvara döndürerek kurşuna dizdi. İşçilerin 6'sının öldüğü 6'sının da ağır yaralandığı saldırıyı üstlenen 'İslam Kurtuluş Ordusu' adlı bir örgüt, saldırının “Ülkücü katliamına misilleme” olduğunu duyurdu.

16 Kasım Töb-Der İstanbul eski şube başkanı Talib Öztürk öldürüldü.

19 Kasım MHP İstanbul il yönetim kurulu üyesi, gazeteci İlhan Darendelioğlu öldürüldü.

20 Kasım İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi öğretim üyesi ve Siyasal Bilimler Fakültesi Dekan Yardımcısı Prof. Ümit Doğanay, İstanbul Etiler'de uğradığı silahlı faşist saldırıda öldürüldü. Prof. Doğanay'ın bedenine 23 mermi isabet ettiğini belirleyen polis yetkilileri saldırıyı 'Türkçü İntikam Tugayı' adlı bir örgütün üstlendiğini öne sürdü. (1983'te İstanbul Sıkıyönetim Komutanlığı'nca açılan davada Doğanay'ı öldürmekten sanık Ahmet Sefa Kırlı ve Cihat Sever ile bu kişileri cinayete azmettiren ÜGD İstanbul Başkanı Recep Öztürk “delil yetersizliğinden” beraat ettiler.)

»25 Kasım Abdi İpekçinin katili faşist tetikçi Mehmet Ali Ağca Maltepe Askerî Cezaevi'nden kaçırıldı. Ağca'nın kaçırılışı ile ilgili görülen 2 subay, 10 astsubay ve 11 er tutuklandı

28 Kasım İstanbul Maçka Maden Fakültesi'nde forum yapan 525 devrimci öğrenci “öğretim özgürlüğünü engellemekten gözaltına alındı.

29 Kasım İstanbul'da Kadıköy-Karaköy arasında çalışan vapurlarda günlerdir yolculara sataşan faşistler, Cumhuriyet gazetesi okuyan yolculara saldırdı.

1 Aralık MHP Genel Başkanı Türkeş, yaptığı konuşmada partisine yöneltilen suçlamaları reddederek, “MHP, kanun ve hukuk dışı hiçbir hareketin içinde olmamıştır. MHP'nin hiçbir cinayetle, hiçbir kanlı olayla ilgisi olmamıştır, bundan sonra da olmayacaktır” dedi.

7 Aralık İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi öğretim üyesi Prof. Cavit Orhan Tütengil, İstanbul Levent'te uğradığı faşist saldırıda öldürüldü (d.1921). Tütengil'i çapraz ateşe tutan 4 faşist, olay yerine 'Anti Terör Birliği' imzalı “Ne Amerika ne Rusya bağımsız Türkiye” yazılı bir bildiri bırakarak kaçtı. (Tütengil'in 9 Aralık'taki cenazesine katılan binlerce kişiden dipçiklenenler oldu, havaya açılan uyarı ateşi sonucu 1 işçi yaşamını yitirdi, 8 kişi yaralandı, 61 kişi gözaltına alındı.)

14 Aralık İstanbul'da konutlara yapılan fuel-oil dağıtımı durduruldu. Başbakan Demirel akaryakıt darlığına ilişkin, “Ecevit bize tanklar dolusu fuel-oil bıraktı da içtik mi onu” dedi.

15 Aralık İstanbul Beşiktaş'ta devrimci, demokrat öğrencilerin devam ettiği Barbaros Kafeterya'ya yerleştirilen tahrip gücü yüksek saatli bombanın patlaması sonucu 5 kişi öldü, 22 kişi yaralandı. Saldırıyı 'Türk İslam Birliği' adlı bir örgüt üstlendi.

17 Aralık Nâzım Hikmet'in yazdığı, Arif Melikov'un sahneye uyarladığı 'Ferhat ile Şirin' balesi, TRT'nin 'Sanat Dünyası' adlı programından çıkarıldı.

24 Aralık Maraş Katliamı'nın 1. yıldönümünde, Töb-Der tarafından Türkiye genelinde örgütlenen direniş ve protesto eylemlerinde çatışmalar çıktı. Bir öğretmen, 1 öğrenci ve MHP ilçe başkanının öldürüldüğü Ankara'da, çoğunluğu öğretmen ve öğrenci 2439, ülkücü bir öğretmenin öldürüldüğü İstanbul'da ise yaklaşık 1400 kişi gözaltına alındı. Ankara Sıkıyönetim Komutanlığı, “kamu düzenini bozan örgütlerle işbirliği yaptığı” gerekçesiyle Töb-Der Genel Merkezi'ni kapattı ve tüm valiliklere yazı göndererek şubelerinin de kapatılmasını istedi.

28 Aralık Maraş Katliamı'nın 1. yıldönümünde katliamı protesto etmek amacıyla 24 Aralık'ta derslere girmeyen 1711 öğretmen görevden alındı.

1948 de Başlayan Süreç 24 Ocak ve 12 Eylül İle Son Buldu. 12 Eylül Yazı Dizisi 1

1948 de Başlayan Süreç 24 Ocak ve 12 Eylül İle Son Buldu. 12 Eylül Yazı Dizisi 1

88–98–2008 Kuşakları 1980 12 Eylülüne Kadar Olan Süreci Mutlaka Öğrenmelidir.

1. ve 2. paylaşım savaşı sonraları emperyalizmin kapitalizmin dünyayı ve ülkemizi ele geçirme politikalarını hegemonya altına almak için kurdukları siyasi ve ekonomik örgütleri, ülkemizdeki süreci 1948 de Marshall yardımlarıyla başlayan 24 Ocak ve 12 Eylül darbesiyle noktalandı. Geçtiğimiz 30 yıllık süre içerisinde tekelci burjuvazinin hegemonyası şimdi net bir şekilde görülmektedir. Emperyalist ülkelerin başlattığı sömürü düzeni dünya çapında silahlı ve ekonomik örgütleri ile örgütlenmiştir.

 NATO, BM, GLADYO, KONTRGERİLLA, CIA bağlantılı legal ve illegal örgütlerle dünyamız ve ülkemiz kana bulanmıştır. Ekonomik örgütleri ise Dünya Bankası, IMF, Dünya Ticaret Örgütü ülkeleri kana bulanarak darbe sonrası ekonomik dizayn etme örgütleridir. Bunların hepsi şimdiki G8 G20 denilen ülkelere aittir. Bu ülkelerin yönetim anlayışları gerek ulusal gerekse inanç yönünden farklılıkları hiç bir önem arz etmez. Onlar için önemli hedef vardır. Halkların inanç ve kimlik farklılıklarını kışkırtmaktır. Kışkırtmak sonucunda da bölüp parçalayıp yönetmektir. Bunlarının inancı Türk Müslüman olabilir. Diğerinin İnancı Obama Müslüman, Hristiyan anne babadan olabilir. Bir diğerinin inancı Musevi olabilir. Onlar için çok önem arz etmez. Çünkü onların tek hedefi vardır. Dini, dili, ırkı, mezhebi nin ne olduğu değil önemli olan kendilerine itaat etmek kendilerinin sömürü politikalarına karşı çıkmamaktır. Yerli ve yabancı burjuvazinin ülkemizdeki işbirlikçi ayakları ile birlikte olan yöneticiler Marshall yardımlarıyla başlayan NATO, IMF dünya bankası DTÖ (dünya ticaret örgütü) ile devlettin tüm kurumlarının işleyişinin emirlerini alanlar hep sağ iktidarlardır. Siyasal partileri ise DP ANAP AKP MHP'dir. Sivil toplum örgütleri ise komünizm'le mücadele dernekleri Ülkü ocakları, Türk talebe birliği, Milli gençlik vakıfları vb örgütlerdir. Karşı duran ise TİP fikir kulübü ve DEV-GENÇ içerisinden çıkan farklı siyasal yapılardır. Bu yapılardan çıkan siyasal yapılar yerli, yabancı, legal, illegal örgütlerin saldırılarına maruz kalmışlar ve tarih boyunca katledilmişlerdir. İnadına bu yapılar çok kimlikli çok kültürlü çok inançlı halkların iktidarını örgütlemek için aşkla devrimci mücadelelerine devam ediyorlar.

Bu yazı dizisi geçtiğimiz 12 Eylül günü BİR-GÜN gazetesinin pazar ekinde yayınlanmıştır. Ülkemizde yaşayan genç kuşaklar 1988, 1998, 2008 40'lı 30'lu 20'li yaşlarda olan yurttaşlarımız 68 ve 78 kuşağının anlamak ve yorumlamak için okumasını öneriyorum. Güzelim ülkemin, gerçek sahiplerinin kimler olduğunu genç kuşaklarımız bilmelidirler.            

Sağ-sol çatışması değil faşist katliamlar var!

Darbeci başının Genelkurmay Başkanı olduğu 1978 yılı, Türkiye'nin yakın tarihine 'faşist katliamlar yılı' olarak geçti. 16 Mart, Bahçelievler ve Maraş başta olmak üzere, faşist eylemci-tetikçiler kendileriyle aynı görüşte olmayan insanlara, devrimci ve demokratlara, bilim insanlarına yönelik sistematik kıyıma girişti. Çocuk, genç, yaşlı binlerce insan meydanlarda, sokaklarda, evlerinin önünde, okul çıkışında tek tek ya da topluca kurşunlandı, bombalandı

1978

6 Mart Eski Kara Kuvvetleri Komutanı Orgeneral Kenan Evren, Genelkurmay Başkanlığı görevine başladı.

20 Mart 7 öğrencinin katledilmesini protesto etmek üzere 'faşizme ihtar eylemi' yapan DİSK üyesi işçiler 2 saat iş bıraktı. Başbakan Bülent Ecevit, eylemi yasadışı niteledi. 104 işçi tutuklandı.

24 Mart Ankara Savcı Yardımcısı Doğan Öz, uğradığı silahlı saldırıda öldürüldü. Öz, bir süre önce faşistlerin kaldığı öğrenci yurtlarında arama yaptırtmıştı. (Öz'ü öldüren MHP üyesi İbrahim Çiftçi daha sonra yakalandı. Dört kez idam cezasına çarptırıldı, dört kez karar bozuldu, sonunda beraat etti. İlgili mahkeme beraat kararını şöyle açıkladı: “Sanık Çiftçinin Doğan Öz'ü taammüden öldürdüğü yüce mahkememizce sabit görülmüştür. Ancak Askerî Yargıtay Daireler Kurulu kararına direnilemeyeceğinden sanık Çiftçinin beraatına karar verilmiştir...”)

»7 Nisan İÜ Hukuk Fakültesi Anayasa Hukuku Doçenti Server Tanilli, faşistlerin silahlı saldırısına uğrayarak ağır yaralandı. (Tanilli, 12 Mart döneminde 'Uygarlık Tarihi' adlı kitabında komünizm propagandası yaptığı iddiasıyla yargılanmıştı.)

»17–22 Nisan Malatya'nın DP ve AP kökenli bağımsız Belediye Başkanı 'Hamido' lakaplı Hamit Fendoğlu evine gönderilen bombalı paketle öldürüldü. Ölüm haberinin duyulmasından sonra MHP'li ve MSP'li gruplar kent caddelerinde saldırılara girişti. CHP'li, solcu ya da Alevi olduğu bilinen kişilerin ev ve işyerleri tahrip edildi. Gece sokağa çıkma yasağının ilan edildiği kentte jetler uyarı uçuşu yaptı. Kent dışında başlarından kurşunlanarak öldürülmüş 3 lise öğrencisi bulundu. Beş gün süren olaylarda 60 kişi yaralandı 250 kişi gözaltına alındı. (Suikastta kullanılan bombanın Ankara Nükleer Araştırma Merkezi'nde üretildiği öne sürüldü. Burada çalışan Ülkü Ocakları eski başkanı Muharrem Şemsek tutuklandı.)

»18 Nisan Fendoğlu'na gönderilen bombanın aynısının 16 Nisan'da Maraş Pazarcık CHP ilçe başkanına da gönderildiği, alınmayan paketin postanede açılması sırasında patladığı ve bir PTT memurunun ölümüne neden olduğu açıklandı.

»3 Mayıs Faşistler, İstanbul Yıldız'da dersten çıkan öğrencileri silahla taradı, 3 öğrenci öldü, 12 kişi yaralandı.

»3 Mayıs Töb-Der Genel Başkanı Gültekin Gazioğlu İstanbul'da saldırıya uğradı.

»26 Mayıs Çaya yapılan yüzde 100'lük zam oranı yüzde 60'a düşürüldü.

»11 Haziran Devrimci-demokrat polislerin kurduğu Pol-Der'in (Polis Derneği) Ankara şubesi kundaklandı.

»16 Haziran Pol-Der Genel Merkezi'nden üye kayıt fişleri çalındı, çeşitli belgeler yakıldı.

»17 Haziran Kömüre yüzde 250 zam yapıldı.

»27 Haziran Mersin ATAŞ rafinerisinde üretimin durması ve TPAO'da süren grev nedeniyle benzin sıkıntısı had safhaya ulaştı. İstanbul'da benzin istasyonlarının önündeki kuyruklar 1 kilometreye ulaştı.

»3 Temmuz İstanbul'da Pol-Der afişi asan 28 solcu polis gözaltına alındı.

»5 Temmuz Ankara Valiliği, Pol-Der ve sağcı polislerin kurduğu Pol-Bir (Polis Birliği) genel merkezlerini kapattı. (Pol-Der 17 Temmuz'da yeniden açıldı.)

»11 Temmuz Hacettepe Üniversitesi öğretim üyelerinden sanat tarihçisi ve şair Doç. Bedrettin Cömert, Ankara'da faşistlerin açtığı çapraz ateş sonucu otomobilinin içinde öldürüldü, eşi yaralandı. HÜ Rektörü Prof. Tuğrul Pırnar, Cömert'in 13 Temmuz'daki cenaze töreninde yaptığı konuşmada “Bu faşist tırmanışa dur denilmesini istiyoruz” açıklamasını yaptı. (Saldırıyı gerçekleştirenlerden Ülkü Ocakları üyesi Rıfat Yıldırım Almanya'ya kaçtı.)

»14 Temmuz Kırşehir'de Eğitim Enstitüsü öğrencilerinin üzerine bomba atan faşistler 23 kişinin yaralanmasına neden oldu.

»21 Temmuz Isparta'da 18 Temmuz'da faşistlerce öldürülen Töb-Der'li öğretmen Ali Arıcı'nın cenaze törenine katılan 1000 kadar devrimci-demokrat öğrenci ve öğretmenin yürüyüşü sırasında, “komünistler cami basacak” söylentisi çıkaran faşistler kitleye saldırdı. Çıkan olaylarda çok sayıda kişi yaralandı, CHP ve Töb-Der binaları tahrip edildi. 205 kişi gözaltına alındı.

»25 Temmuz Hatay Kırıkhan'da Töb-Der binasına atmaya hazırladıkları bombanın ellerinde patlaması sonucu iki ülkücü öldü.

»30 Temmuz Balıkesir Cezaevi'nde solcuların koğuşunu basan faşistler 2 kişiyi öldürdü.

»10 Ağustos Ankara Balgat'ta, devrimcilerin devam ettiği 4 ayrı kahvehanenin faşistlerce silahla taranması sonucu 5 kişi öldü 11 kişi yaralandı. (Balgat Katliamı'nın yakalanan ve yargılanan 4 sanığından Mustafa Pehlivanlı Ekim 1980'de idam edildi.)

»12 Ağustos Sağmalcılar Cezaevi'nde solcuların koğuşuna saldıran faşistler 1 kişiyi öldürdü.

»21 Ağustos Dünya Bankası, ağır bir ekonomik kriz yaşayan Türkiye'ye “sürekli devalüasyon” önerdi.

»1 Eylül İskenderun'da ülkücülerle solcu işçiler arasında çıkan çatışmada 2 işçi ile 1 polis öldü.

»3 Eylül Sivas'ta iki çocuk arasında çıkan kavga büyüyerek, önce ailelerin sonra mahallenin ve pazaryerindeki kalabalığın karışmasıyla 'sağ-sol' ve Sünni-Alevi çatışmasına dönüştü. Otomobillerle caddelerde dolaşıp “Aleviler camilere saldırıyor, Komünistlere ölüm!” diye bağırarak halkı kışkırtan faşistler CHP'lilerin ev ve işyerlerine saldırdı. Çıkan yangınlar itfaiyenin faşistlerce engellenmesi üzerine söndürülemedi. Askerî birliklerin müdahalesine karşın iki gün süren olaylarda 9 kişi öldü, 115 kişi yaralandı.

»9 Eylül Türkiye'nin hayat pahalılığında OECD üyesi 24 ülke arasında 1. sırada yer aldığı açıklandı.

»11 Eylül Petrol ürünlerine yüzde 65–75 oranında zam yapıldı.

»3 Ekim AP lideri Süleyman Demirel, “Sol yokken Türkiye çok rahattı” dedi.

»3 Ekim MHP İstanbul il başkanı Recep Haşatlı ve oğlu öldürüldü.

»4 Ekim İstanbul'da faşistler Taksim-Sarıyer seferini yapan bir belediye otobüsünü  durdurarak kaçırdıkları 3 öğrenciyi kurşuna dizdi. 2 öğrenci öldü, 1'i ağır yaralı kurtuldu. Saldırganlardan birinin ülkücü Cengiz Ayhan olduğu belirlendi.

»6 Ekim Adalet Partisi Genel Başkanı Süleyman Demirel, “Faşizm Türkiye için bir tehlike değildir, kimse aklını faşizmle bozmasın” dedi.

»7 Ekim İstanbul'da İlerici Gençler Derneği'ne (İGD) bomba atıldı 3'ü ağır 16 kişi yaralandı.

»13 Ekim Doğan Öz'ü öldürdüğü (24 Mart) saptanan ülkücünün aynı tabancayla solcu bir öğrenciyi de öldürdüğü açıklandı.

»14 Ekim İlaç fiyatlarına yüzde 25 zam yapıldı.

»16 Ekim AP Genel Başkanı Süleyman Demirel'in yeğeni Yahya Demirel 'hayali mobilya ihracatı'ndan 1 yıl 9 ay hapse mahkûm edildi. (Daha önce de aynı suçtan 17 ay kesinleşmiş hapis cezası alan ve İsviçre'ye kaçan Demirel'i, İsviçre hükümeti iade etmemişti.)

»20 Ekim İTÜ Elektrik Fakültesi Dekanı Ord. Prof. Bedri Karafakioğlu, İstanbul Bakırköy'de uğradığı silahlı faşist saldırıda yaşamını yitirdi.

»29 Ekim Tokat'ta devrimcilerin devam ettiği bir kahvehane tarandı, 3 kişi öldü.

»29 Ekim MHP Genel Başkanı Alparslan Türkeş, Almanya Dortmund'da yaptığı bir konuşmada, “Bize açıkça katil derlerse, ağızlarını yırtarım” dedi.

»2 Kasım Aralarında Ferhat Tüysüz ve Veli Can Oduncunun da bulunduğu 13 ülkücü-faşist Sağmalcılar Cezaevi'nden firar etti.

»15 Kasım Alkollü içkilere yüzde 45 oranında zam yapıldı.

»21 Kasım Politika gazetesi yazı işleri müdürü Ali İhsan Özgür, otomobilinin içinde vurularak öldürüldü. (Özgür'ü öldüren MHP İstanbul Gençlik Kolları Başkanı Kazım Ayaydın Aralık 1979'da tutuklandı.)

»22 Kasım Ankara Valisi Tekin Alp'in Nisan ayında savcılığa yaptığı başvuru üzerine, Ülkü Ocakları “MHP'yi destekleyici faaliyette” bulunduğu gerekçesiyle Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nce kapatıldı.

»26 Kasım Karadeniz Teknik Üniversitesi öğretim görevlisi ve TİP üyesi Dr. Necdet Bulut, Trabzon'da otomobilinde uğradığı faşist saldırıda ağır yaralandı. (Dr. Bulut,  8 Aralık'ta tedavi gördüğü Hacettepe Tıp Fakültesi'nde yaşamını yitirdi. Bulut'u katleden Ülkü Ocakları üyesi 3 tetikçi 15'er yıl, onları azmettiren 3 Ülkü Ocakları üyesi ise müebbet mahkûm oldu. Ancak Askerî Yargıtay kararları bozdu ve 1985'te tümü beraat etti.)

»5 Aralık Elazığ'da, Ticaret Lisesi'ne bir otomobilden açılan ateş sonucu bir ülkücü öldü. Ertesi gün şehre yayılan ülkücüler CHP'lilere ait ev ve işyerlerini tahrip ettiler. Çevreyi yaylım ateşine tutan faşistler 4 kişiyi öldürdü.

»12 Aralık Antalya'da bir TSİP'liyi öldüren katil, cinayet için Büyük Ülkü Derneği 2. Başkanı'yla 20 bin liraya anlaştığını itiraf etti.

16 Mart Katliamı

»16 Mart İstanbul Üniversitesi, Eczacılık Fakültesi'nin önünde devrimci öğrencilerin üzerine bomba atılması sonucu 7 öğrenci Abdullah Şimşek (TİP), Baki Ekiz (İGD), Cemil Sönmez (TİP), Hamit Akıl (TİP), Hatice Özen (Dev-Genç), Murat Kurt (İGD), Turan Ören (İGD) yaşamını yitirdi, 41 öğrenci yaralandı. 22 Mart'ta bir basın toplantısı düzenleyen Pol-Der İstanbul Şubesi başkanı, bombalı saldırı istihbaratının olaydan 10 gün önce üniversitedeki polis âmirliğine bildirildiğini açıkladı. Saldırının sanıkları olduğu öne sürülen, aralarında Mehmet Gül (sonradan MHP milletvekili olarak Meclis'e girdi), Orhan Çakıroğlu, Kazım Ayaydın'ın da bulunduğu beş ülkücü yıllarca süren yargılamalardan sonra beraat ettiler.

Maraş Katliamı

»19 Aralık – 29 Aralık Maraş'ta 19 Aralık'ta başlayan olaylar 22-26 Aralık günlerinde katliama dönüştü, 111 kişi öldü, 176 kişi yaralandı. 19 Aralık gecesi sağcı bir filmin gösterildiği sinema bombalandı, 1'i ağır 7 kişi yaralandı. “Alevi komünistler sinemaya bomba attı” söylentisinin yayılmasıyla toplanan kalabalık CHP il merkezini, Töb-Der binasını ve PTT'yi taşlayarak tahrip etti. Faşistlerin, sinemayı bombaladığını iddia ettikleri iki öğretmen Hacı Çolak ve Mustafa Yüzbaşıoğlu 21 Aralık akşamı evlerine giderken öldürüldüler. 22 Aralık'ta öğretmenlerin cenaze töreni için 4–5 bin kişilik devrimci demokrat, cami önü geldiğinde, 8–10 bin kişilik bir toplulukla karşılaştı. Kalabalık, “Komünistlerin ve Alevilerin bu camide namazları kılınamaz” diyerek taş ve sopalarla kitleye saldırdı. Çıkan çatışmadan sonra yapılan açıklamada 3 kişinin öldüğü, 38 kişinin yaralandığı, solculara ve Alevilere ait 300 işyerinin tahrip edildiği açıklandı.
23 Aralık sabahı, “Müslüman Türkiye”, “Ordu millet el ele” diye yürüyüşe geçen silahlı kalabalık, aralarında CHP, TİP, TSİP, Töb-Der, Pol-Der de olmak üzere Alevilere ve devrimci demokrat olduğu bilinen kişilere ait birçok binayla işyerini ateşe verdi. Öğleden sonra tüm kente yayılan saldırganlar, uzun menzilli silahlarla Alevi mahallelerini kuşattılar. Jetler alçaktan uyarı uçuşu yaptı. Vali, konutundan ayrılarak valilik binasına sığındı.
24 Aralık'ta, faşistler yağlı paçavralarla çıkardıkları yangınları söndürmeye gelen itfaiye ekiplerine ateş açtılar. Askerlerle de çatışan silahlı faşistler adliye binasına saldırıp bir polis karakolunu ateşe verdiler. Bu arada çeşitli kentlerden Maraş'a gelen devrimci gruplar Alevi mahallelerini faşistlere karşı savunmaya başladı.
25 Aralık'ta başka kentlerden getirilen askerî birliklerin katılımıyla alınan önlemler sayesinde saldırıların önü bir ölçüde kesildi. Askerlerin ev ev gezerek yaptığı operasyonlarda uzun namlulu silahlar ele geçirildi.
Alevi mahallelerine saldırıların başladığı 23 Aralık'ta 31 olan ölü sayısının 29 Aralık'ta 111'e ulaştığı, 176 kişinin yaralandığı açıklandı. Resmî olmayan tanık ifadelerine göre ise ölü sayısı 500'e ulaştı. Katliamdan sonra çok sayıda Alevi aile başka kentlere göç etti.
Bir süre sonra, İçişleri Bakanlığı'nın Maraş Katliamı'na ilişkin hazırladığı ve kamuoyundan gizlenen raporda, “... Ülkücüler halkı kışkırtmak, tahrik etmek ve isyanını sağlamak için solcuların attığı süsü verilen, tahrip gücü az bir dinamiti sinema salonuna atılmasını...” ifadelerine yer verildi.
Maraş katliamını gerçekleştiren faşist katiller Haziran 1979'da Adana'da başlayan ve 1991'e kadar süren mahkemelerde yargılandı. 804 sanıktan 330'u için idam istendi. 13 kişi, suçu sabit görülerek idam cezasına çarptırıldı. 7 kişiye müebbet hapis cezası verildi. Mahkemenin kararı Yargıtay'da bozuldu. Yeniden yargılanma, Yargıtay süreci vb. ile idam cezaları uygulanmadı... Katillerin kimisi soyadını değiştirerek milletvekili seçildi, kimisi öldü, kalanlar da aramızda dolaşıyor...

'Bunların gidişi Allende gidişi!'

“Komünistlerin ülke çapında CHP iktidarınca korunup kollandığını” iddia eden Süleyman Demirel, 'bayrak mitingleri' düzenleyerek faşist saldırıları ve terörü perdeleyecek bir 'komünizm tehlikesi' imajını canlı tutmaya çalıştı.
Demirel'e göre Türkiye'de faşizm değil komünizm tehlikesi vardı ve zaten artık dünyada faşist kalmamıştı!

Bir sonraki yazı 1979 yılının bilançosu.

Belediye Meclis Toplantıları Hakkındaki Görüşlerim

Belediye Meclis Toplantıları Hakkındaki Görüşlerim

Akhisar'ımızdaki yerel yöneticilerdeki izlem ve gözlemlerim;

Eylül ve Kasım ayı meclis toplantılarına izleyici olarak katıldım. İlk toplantıda şehir stadyumunun değiştirilmesi yetkisi iktidara verildi. Muhalefetten bir kişinin çekimser kalmasının nedeni nedir? Belirsiz bir şekilde ortada durmaktadır. Belediye başkanının iller bankasından 13 trilyon kredisinin bulunduğunu kendi mantığı içerisinde stadyum ve kapalı spor salonunun bulunduğu yeri takas usulü ile belediyenin yeri olması ve daha sonra bir şirkete verilerek karşılığında Mermerciler ve Karocular sitesinin bulunduğu yere yeni stadyum yapılabileceğini dile getirdi. Bu konuda muhalefetin itirazları sonucu büyük alışveriş merkezine verilmeyeceğinin sözünü de toplantıda belediye başkanı dile getirdi. Zaman en önemli yargıçtır. Bekleyip göreceğiz. Kredi ile yapılan bir işin ne kadar doğruluğu vardır? Bunu iyi düşünmek gerekiyor. Mevcut aynı zihniyetin iktidarları 1950'den bu yana bu ülkeyi sözüm ona güzelleştirme adı altında gırtlağa kadar borca soktular. Hep batıcı diye tanımladıkları batıdan aldıkları kredilerle maalesef ülkemizi ekonomisini batırdılar. İlçemizde aynı zihniyetin temsilcileri olan AKP iktidarı, belediyemizi borçlandırmıştır. Kurdukları taşeron şirketlere rant aktarmış, şirket sahipleri olduklarından ekonomiyi kendilerinde tekelleştirerek yerel kurumu halk adına gelecek 10 yıllarımızı ipotek altına almışlardır. Bu alınan kararla bir daha bir şirkete kredi aktararak ranta dönüştürüyorlar. Halkı ve kurumu borçlandırmanın kime faydası olur? Pembe dünya sözüm ona modern görünme adına Akhisar halkını borçlandıramazsınız…

  Bu sorun 40 adet Mermerciler ve Karocular esnafını ilgilendirdiği gibi tüm Akhisar esnafını ve halkını ilgilendirmektedir.

1.                               Akhisar Belediyesi ve halkı 13 trilyon kredi ile borçlandırılacak.

2.                               Mermerciler ve Karocular bulundukları yerden çıkartılacak

3.                               Tekelleşmiş şirketlerine Akhisar'ın en önemli yeri verilecek. Dilerim küçük esnaf ve sanatkârın çektiği sıkıntılara bir sıkıntı daha eklenmez. Söz verildiği gibi olur.

Ülkenin tüm kurumlarının borçlandırıldığı gibi, AKP yerel iktidarı halkı ve kurumu borçlandıracak. Taşeron şirketler adı altında dolaylı yollardan yolsuzlukları sürekli ülke gündemindedir. Özelleştirme adı altında yasal prosedürleri yerine getirseniz bile bunun adı halkın cebinden haksız kazanç sağlayarak geleceğini ipotek altına almaktır. Geçmişte yaptığınız tüm işleriniz bunu göstermektedir. Borç yiyen kesesinden yer kendiniz için borçlanabilirsiniz. Ama halkın hakkı olan kurumsal borçlanmaya gidemezsiniz. 

 Not: Bir sonraki yazımda bütçe üzerinden ve su paralarına gelen zamdan söz edeceğim.

Tüm Esnaflar Rolünü Üstlen HAYIR'I Örgütle.

                       Tüm Esnaflar Rolünü Üstlen HAYIR'I Örgütle.

Cumhuriyetin kuruluşundan bu yana ülke coğrafyamızda çok kimliklilik, çok inançlılık dengelenmediğinden devlet farklı kültürleri bir arada yaşayabileceği eşit özgür bir anayasa olmadığı için ülkemizde her 10 yılda bir anayasa değişikliği konusunda çatışma çıkmaktadır.

     1989'a kadar yaşanan soğuk savaş dönemi Amerika'nın hep güdümünde olduk hep onların adına sosyal, siyasal ve ekonomik kararlar alındı. 24 Ocak 1980 ekonomik kararları sivil sermaye egemenliğinde şimdi onaylanmak isteniyor. Çıkarılmak istenen anayasa tüm toplum kesimine ne faydası vardır. Halklar adına hiçbir faydası olmayan bu anayasa paketi tüm halklar tarafından ret edilmelidir. Dünyada, ülkemizde, ilimizde ve şehrimizde ki kaynaklarımızın %90'ı elinde bulunduran %10'luk bir kesim vardır. %90 kesim ise %10 kaynakla geçinmektedir. Bunu ilçemizdeki sayısal orana vurduğumuzda yerelimizde 10 bin kişi köy ve beldelerimizle birlikte genelimize yansıtırsak 16 bin kişi yapar. Yani Akhisar'ımızın %90 kaynağını elinde bulunduran tüsiat çılar ve müsait çılardır. Bunlar çıkacak olan anayasa paketine tabiî ki EVET diyeceklerdir. Bunlar referanduma giderken bu güne kadar sömürdüğü halkalara ekonomik rüşvet akıtacaklar. Şah şahlı referandum çalışması da yaptılar ve yap maktadırlar. Şunu bilin ki. Harcanacak ekonominin içinde %90 kesiminin hakkı ve emeği vardır. %90 kesim ise sayısal oranı Akhisar'da 90 bin köy ve beldelerinde nüfusuna göre 144 bindir. Çiftçisi 24 Ocak kararlarından sonra 28 bin olan koçanlık tütüncü şimdi 5 bindir. Giden 23 binin iş istihdamı aile nüfusuna çarpılırsa 100 bin kişiyi işsiz bırakmıştır. Özal'la başlayan neo liberal serbest piyasa ekonomisinin tekelci kapitallere Akhisar tütüncüsü peşkeş çekilmiştir. Karşılığında Özal başbakan ve cumhurbaşkanı olmuştur. Ve Oğlu da IMF'de memur olarak çalışmaya başlamıştır. Diğer bakanları ise IMF'nin borazancılığını yapmışlardır. Şimdi hallerini sormak gerekiyor? Ne haldeler? Tarıma dayalı olan ilçemiz 25 yıllık süreçte ne halle geldiği ortadadır. Bu ekonomik politika Akhisar'ımızda köylü nüfusunun kentte göç etmesine neden olmuştur. Akhisar da diğer %10 kesimine ucuz iş gücü yaratmasına neden olmuştur.  Sendikasız çalışma koşulları ilçemizde bazı şirketleri vahşi sömürü yollarını açmıştır. Yok, ettiği diğer %90 kesim ise tarım işçisi, tekel işçisi işsiz kalmıştır. Zincirleme olarak küçük esnaf ve sanatkâr'da gerek tarımın çökertilmesinden gerek zincir mağazalarının çoğalmasından dolayı vergisini sosyal güvencesini ödeyemez durumdadır. Şu an binlerce esnaf sosyal güvencesizliğinden dolayı özellikle sağlık konusunda tehdit altındadır. Özal'la başlayan tarımın yok edilmesi tüm kesimleri tehdit altında bırakmıştır. Anneden babadan kalan evini dükkânını ve tarlasını bankalara ipotek etmiştir. Zincirleme olarak çiftçi, işçi esnaf ve sanatkâr diğer kamu çalışanları emekliler ve öğrenciler yani tüm toplum kesimimiz bu sömürü düzene teslim olmuştur.

Kökleri küçük esnaf ve sanatkârlığa dayanan milli görüş siyaseti AKP ile birlikte neo-liberal ekonomik politikaları ile dünya ve ülke kapitalleri, küçük esnaf ve sanatkârları yok ederek, kendilerine bağımlı bayilikler oluşturmak istemektedirler. Doğası gereği esnaf ve sanatkârlarımız çok kimlikli çok kültürlü kimliğe sahiptir. Sen esnafsın siyaset yapma anlayışıyla muhafazakârlaştırdığı küçük esnaf ve sanatkârlar şimdi rolünü üstlenmelidirler. 12 Eylül darbesiyle başlayan serbest piyasa ekonomisini şimdi tescillenmek istenen AKP anayasasına HAYIR diyerek pabucu dama atılmalıdır.                                                     

Çiftçisine ananı alda git. İşçisine ayaklar baş olmaz de. Harç zamlarını protesto eden öğrenciye kredi veriyoruz daha ne yapalım de. Ataması yapılmayan 300 bin öğretmene her okuyana iş bulacağız diye bir kural mı var diyen Kürtleri kandıran, Alevileri kandıran, Romenlari kandıran bukalemun yüzlü başbakana al anayasanı başına çal deme zamanıdır. Tarihten bu yana solcuları, sosyalistleri, devrimcileri her ortamda ötekileştiren, tanımayan buna karşı özel örgütler kuran işkence tezgâhlarından geçiren sözüm ona inançlı, milliyetçi gözüken ama maalesef demokrat partiyle başlayan her mahallede 1 milyoner düşüncesini alt etmemiz gerekiyor. ANAP'LA devam eden büyük Türkiye hayaliyle ABD ve AB adına ülkede devrimcileri asan özelleştirme politikalarını hayata geçirenler, AB sevdasına koşan Tansu ÇİLLER'İN Abdullah GÜL'ÜN, Tayyip ERDOĞAN'NIN sosyal, siyasal ve ekonomik siyasetin tersine çevirmenin tam da zamanıdır. Esnaf ve sanatkârlar gerek yerelde gerekse genelde bizleri korumayan ve bizler adına hiçbir önlem olmayan anayasaya paketine ''HAYIR''demeliyiz. Çiftçiyi, işçiyi, emekliyi ve öğrenciyi yok eden bu iktidarlar seninde ekmeğine aşına gözünü dikmiştir. Senin felsefenden senin gündelik siyasetinden beslenen bu iktidarlar tekelleşmiştir. Seni de yok etmek istemektedir. Eğer rolünü üstlenip ''HAYIR''ı örgütlemezsen tüm toplum kesimleri ile olan bağını tamamen koparacaklar ve seni de yok edeceklerdir.

HAYIR, çıkarsa eşitlikçi özgürlükçü bir anayasanın oluşması için bir adım atmış olacağız. EVET, çıkarsa tarikat cemaat ilişkilerinin aşağıdan. Yukarıdan ise yerel ve genel iktidarın tüm gücü kullanılarak eşit olmayan anti demokratik yöntemlerle dayatmacı bir anayasa olacaktır. 5 yıllık yerel 8 Yıllık genel iktidarları bizlere bunu doğruluğunu göstermektedir. Haydi, ülkemin insanları senin kaynaklarını sana rüşvet olarak veren bu iktidarı sandığa göm! O büyük boylarının ölçüsünü alsınlar.        

12 Eylül Anayasasına da bizlere hiç faydası olmayan AKP anayasasına da “HAYIR

17 Ağustos Bizlere Devrimci Bir Yerel Yönetimin Önemini Hatırlatmıştır.

17 Ağustos Bizlere Devrimci Bir Yerel Yönetimin Önemini Hatırlatmıştır.

Yakın tarihimizde ülkemizde yaşanan en önemli acılardan bir tanesi. 17 Ağustos gölcük depremidir. 20 bine yakın insanımızın bir gecede, bir anda büyük acılar yaşatarak yok olmuştur. Ülkemizde yaşayan tüm insanlar yardım için yoğun bir çaba içersinde oldu. İlk günleri, ilk ayları, ilk yılı duyarlılık içerisinde geçti. Ama maalesef yaşadığımız tüm olumsuzluklar gibi balık hafızalı bir düşünce içerisine girdik. Gerek devlet gerekse yerel yönetimler yaşanan bu acıdan ders almamış olacak ki geçtiğimiz günlerde tekrar gündemimize giren deprem kuşağında olmamamızdan dolayı yapılan bilimsel araştırmalar sonucu yalnızca İstanbul da 4 yüz bin binanın güvencesiz olduğudur. Olası bir deprem sonucu azami her binada 10 kişinin zarar gördüğünü düşünürsek bir anlık, yaşayabileceğimiz depremden 4 milyon insanımızın çok büyük zarar görmesi anlamına geliyor. Sanırım yakınımızda komşu ülkelerimizden biri 3 milyon nüfusa sahip (Ermenistan) koca ülkemizin sorumluluk sahibi yöneticileri bu konuda kolektif aklı tüm toplum kesimine yayarak önlemler almalıdır. Bir daha büyük acılar yaşamamak için.

            Bu gün 17 ağustos 2010 köşe yazarlığına başladığımın 3.yılı. Toplumumuzda yaşanan olumsuzluklara eleştirel göz muhalif olma adına başlattığım yerel esnaf köşe yazarlığı emin adımlarla yol almaktayım. 17 ağustos 2007 günü başladığım köşe yazarlığım ne kazanıldı, ne kaybedildi. Kaybettiğim hiç bir şey olmadı, kazandığım çok şeyler olduğuna inanıyorum. Yerellerde muhalif köşe yazarı olmak zordur. Hele küçük esnaflık yapıyorsanız daha da çok zor bir görevdir. Binevi bir Donkişotluktur.70'lerde ülkemizde toplumsal muhalefetin geliştiği dönemde bir küçük esnafın fatsada devrimci duruş sergileyerek dünyada ve ülkemizde yerel yöneticiliğin en önemli örneklerinden bir tanesidir. Terzi Fikri SÖNMEZ ustamı saygıyla anıyorum. Benim idolüm olan ustamın kendini ve tüm yaşantısını halk adına feda etmiştir. Esnaf ve sanatkâr toplumumuzun en önemli ayaklarından bir tanesidir. Kısa dönemli toplumsal nabzı tutan sosyolog, psikolog hatta ve hatta ekonomistlerde işsiziyle, çiftçisiyle, işçisiyle, memurunla, siyasetçisiyle, çocuğuyla, kadınıyla, alevisiyle, sunnisiyle, hristiyanıyla, musevesiyle, türküyle, kürtüyle, yunanıyla, bulgarlıyla, çingenesiyle, yörüğüyle, lazıyla, çerkezliyle hep iç içedirler esnaf ve sanatkârlarımız. Sanırım sen esnafsın siyaset yapma anlayışı buradan doğmaktadır. Yani esnaf ve sanatkârlarımız günlük iş yeri cirosu kazanmak için çok kültürlüdür çok İnançlıdır. Doğası gereği taraf olamaz. Ama ben siftah yaptım, komşum yapmadı felsefi inancı gereği paylaşmadan, bölüşmeden yanndırlar. Emeğin sözcüsü çiftçi, işçi, esnaf ve sanatkârın haklarını korumak için ben siyaset yapıyorum. Bizi ve tüm toplumumuzu huzursuz eden liberal milliyetçi, ulusalcı, ırkçı, faşist gerici güçlere karşı mücadele ediyorum. Çiftçinin, işçinin esnaf ve sanatkârın sorunlarının bunlardan kaynaklandığına inandığım için özgürce korkmadan muhalifim. Bu ahlak duruşuyla 1979 yılından sadece 9 aylık yerel yöneticilik yapmış terzi fikri'nin daha bir örneğine rastlanmadı. Misyonum ustamın başlattığı devrimci mücadele hattını tüm halklar yaranına örgütlemek Akhisar haberde köşe yazarlığıma başladığım 4.yıla girerken çok şeyler yaşadım iki yargı bir emniyetten geri dönen önemli sorunlarım oldu bu sorunların iki yargı kararı lehim sonuçlandı. Emniyette ise benden özür dilenerek yargıya taşınmadım. Köşenin haricinde haberlerin altına açık ismimi yazarak yorumla yapmaktayım. Yorum yaparken tüm haberleri okumak zorunda olduğumdan yerelde yaşanan tüm sorunların takipçisi olmaktayım. Bu ister istemez bana bir sorumluluk yüklemekte bu arada yoğun bir caba ve mücadele içine girdiğimden. Akşamları kitap okuyarak gün içerisinde günlük gazetelerden gündemi takip etmekteyim. Özellikle ''BİR GÜN'' gazetesi okuyarak siyasal duruşumu çok iyi geliştirmekteyim. İlk yıl ayda bir ikinci yıl on beş yirmi günde geçtiğimiz yıl birkaç yazı hariç on günde bir yazı yazmaya çalıştım. Önümüzdeki yıl on günde bir ve güncel yazılar yazmaya çalışacağım.